Zoek
Sluit dit zoekvak.

Hachelijke ontsnapping journalisten uit Pakistan

De Amerikaanse journalist David Rohde en de Afghaanse tolk-journalist Tahir Ludin die vrijdag aan hun Talibanbewakers in Pakistan zijn ontkomen, zijn op wonderbaarlijke wijze ontsnapt. Dat blijkt uit het verslag dat Ludin aan de New York Times gaf en dat maandag door de krant werd gepubliceerd. Rohde, Ludin en hun chauffeur Asadullah Mangal werden op 10 november vorig jaar ontvoerd in Afghanistan en zeven maanden vastgehouden.

De twee journalisten werden herhaaldelijk met de dood bedreigd. Ludin zei dat hun situatie zo hopeloos leek dat hij herhaaldelijk zelfdoding overwoog. Hij zei ook dat de chauffeur zo bang voor zijn bewakers was dat hij niet wilde proberen te vluchten.

Het drietal werd gevangengenomen in de provincie Logar, waar Rohde met een Talibancommandant had afgesproken voor een interview. Rohde, die voor de New York Times werkt, was bezig materiaal te verzamelen voor een boek over de Amerikaanse interventie in Afghanistan.

Rohde en Ludin planden hun ontsnapping zorgvuldig. Ludin daagde de avond voor de ontsnapping hun bewakers uit met een bordspel, dat zo langdurig werd gespeeld dat de bewakers uiteindelijk doodmoe gingen slapen. Voor de ontsnapping werd een nacht gekozen waarin er elektrische stroom was. Een oude airconditioning maakte zoveel lawaai dat enig gerucht niet zou opvallen.

Rohde wekte om 01.00 uur ’s nachts Ludin, die verscheidene verzen van de koran opzegde voordat hij zijn metgezel naar de eerste verdieping volgde. Ludin klom op een anderhalve meter hoge muur, die echter aan de buitenkant van het complex zeker zes meter hoog bleek te zijn.

Rohde overhandigde Ludin een touw dat hij twee weken eerder had gevonden en verstopt. Zij maakten het touw aan de muur vast en klommen naar beneden. Ludin verstuikte zijn enkel toen hij hard op de grond terecht kwam. Rohde was gelukkiger.

Beiden wachtten enkele ogenblikken en gingen er toen vandoor. Ludin had last van zijn enkel en strompelde. Er klonk hondengeblaf en enkele zwerfhonden kwamen op hen af. De bewakers kwamen tot hun verrassing echter niet achter hen aan en ook verder bleven zij onopgemerkt.

Na ongeveer een kwartier bereikten zij een Pakistaanse militiepost. Het zestal agenten dat zich daar bevond dacht in eerste instantie te maken te hebben met zelfmoordterroristen. Er werden vuurwapens op hen gericht en zij moesten hun armen omhoog steken. “Zij zeiden: als je je beweegt gaan we schieten”, zei Ludin.

Het kostte vijftien minuten om de agenten ervan te overtuigen dat zij te maken hadden met ontsnapte gijzelaars. Zij werden gefouilleerd, geblinddoekt en naar het hoofdkwartier van de militie gebracht.

Nadat hun identiteit vast was komen te staan, werden zij goed behandeld. Later zaterdag werden zij naar Islamabad overgebracht, en vandaaruit naar de Amerikaanse luchtmachtbasis Bagram ten noorden van Kabul gevlogen.

Rohde bevestigde het verslag van Ludin, maar wilde geen commentaar geven. Rohde won in 1996 de Pulitzer Prijs voor berichtgeving over de massamoord in Srebrenica voor de Christian Science Monitor. In mei kreeg hij opnieuw een Pulitzer Prijs als lid van de staf van de New York Times, dit keer voor de verslaggeving van de strijd in Afghanistan en Pakistan. Hij was twee maanden voor zijn ontvoering getrouwd. [Novum/AP/Radio.NL]