Zoeken
Sluit dit zoekvak.

Mark Ronson was bang voor belletje Paul Weller

Mark Ronson durfde zijn telefoon niet meer op te nemen nadat hij had gehoord dat Paul Weller hem ging bellen. De zanger wilde hem complementeren met een cover.

Mark Ronson durfde zijn telefoon niet meer op te nemen nadat hij had gehoord dat Paul Weller hem ging bellen. “Zijn management vertelde me dat Paul mijn nummer had gevraagd, omdat hij mijn cover van zijn nummer ‘Pretty green’ zo mooi vond”, zegt de 32-jarige dj aan Novum Nieuws. “Ik was zo zenuwachtig dat ik de hele dag de telefoon niet meer opnam. Ik heb geen idee of hij nog heeft gebeld of niet.”

Weller had Ronson willen complementeren met zijn versie van het nummer dat hij in de jaren zeventig voor zijn oude band The Jam had geschreven. Ronson had de cover opgenomen voor zijn tweede album ‘Version’. Op de cd meet hij nummers van acts als Coldplay, Radiohead, Kaiser Chiefs, The Smiths, Britney Spears en Ryan Adams een opvallend jazz- en souljasje aan.

De dj, die vooral bekend werd als producer van Amy Winehouse, Lily Allen en Robbie Williams, moest voor de release van het album echter wel aan alle artiesten toestemming te vragen om hun nummers te gebruiken. “Maar iedereen vond het gelukkig te gek. Dat mijn jeugdhelden The Smiths mijn versie van ‘Stop me’ mooi vinden, is voor mij echt een hele eer.”

Naast de zenuwen om Paul Weller te spreken, kende Ronson ook een pijnlijk moment toen hij de Amerikaanse rocker Ryan Adams aansprak over de cover van diens nummer ‘Amy’. “Ik kwam hem tegen op een feestje en zei hem dat ik een nummer van hem had opgenomen. Ryan dacht vermoedelijk dat ik de zoveelste singer-songwriter was die hem bewonderde, want hij reageerde niet echt. Ik begon daarop vreselijk te ratelen, waarna hij opkeek en zei ‘Goh, dat is heel leuk man’. Dat was wel een heel pijnlijk moment. Toch heeft hij de cover uiteindelijk wel goedgekeurd.”

Ronson brak vier jaar geleden door met zijn solodebuut ‘Here comes the fuzz’, waarop hij zijn liefde voor hiphop aan een keur aan andere stijlen koppelde. Omdat het platenlabel waar de dj onder contract stond failliet ging, richtte hij zich daarna vooral op het produceren van muziek voor onder meer Lily Allen, Christina Aguilera, Kanye West en OutKast. Vorig jaar tekende hij voor de productie van het veelgeprezen tweede album van Amy Winehouse, ‘Back to black’.

Het tweede Mark Ronson-album ‘Version’ ontstond eigenlijk uit pure verveling, stelt de in Londen en New York opgegroeide Engelse muzikant. “Omdat ik geen platencontract meer had werkte ik vooral als dj. Maar ik was nogal vermoeid van het muzikale aanbod van dat moment. Zodoende kwam ik op het idee om bestaande nummers zelf opnieuw op te nemen zodat ik die dan kon draaien op feestjes. Dit groeide uiteindelijk uit tot een heel album.”

Ronson wilde de covers echter niet veranderen in complete metamorfoses van het origineel. “Er mocht niets veranderen aan de emotie van de originelen. In ‘Stop me’ is het natuurlijk onmogelijk om de ironie in de zang van Morrissey van The Smiths te kopiëren. Maar in het soulvolle arrangement hebben we wel de emotie daarvan behouden. Ik houd niet van covers waarin de artiest zichzelf een te grote vrijheid toegedicht en de melodie of het arrangement verpest.”

[Novum]